Ergün Deniz Yüksel

kapılar aralandı
gün ışığı görmeyen yüreğime
soluk bir günün akşamında
kuş sesleri işitiyorum
tomurcuğuna yeni yağmur
düşmüş çiçeklerin
kapılar aralandı
ölümden korkan
ama gülmeye çalışan
bir çocuk gibi gülümsedim
ve ayak seslerini duyumsadım özgürlüğün
belki büyük bir yolculuktan dönüyordum
ürkek soluklanmalarım
beyaz güvercinler uçurdum doruklara
ağlayan çocukları susturdum
ve son gonk gunu çalıyordu hüzünler
ben SEVGİ yüklü kucağımı açarak yürüdüm
kapılar açıldı ardına kadar,derin bir nefes aldım
kamaştı gözlerim,yeniden sundum varlığımı dünyaya
bir fısıltı ve bir ses çağırıyordu beni
özgürce yaşamaya....................

işte o ses attı beni buralara

Mehmet Turgay Bozbulut